Specyfika ochrony podwozia pojazdów elektrycznych

Metalowe części podwozia (osie, wahacze, belki, spoiny, kolektory wydechowe) są stale narażone na działanie wilgoci, tlenu, a zimą agresywnej soli drogowej. Preparaty chemiczne tworzą nieprzepuszczalną barierę, która zapobiega przedostawaniu się tlenu i wody do metalu, chroniąc go w ten sposób przed korozją.

Chociaż osłony pokrywają dużą powierzchnię, wiele obszarów pozostaje odsłoniętych – takich jak osie, wahacze, amortyzatory czy belki podwozia. To właśnie na te miejsca nakładane są specjalne spraye i woski.

Podwozie pojazdu elektrycznego (EV) wygląda zasadniczo inaczej niż podwozie samochodu spalinowego. Centralną część podwozia zajmuje gigantyczna, płaska obudowa akumulatora trakcyjnego, otoczona grubymi, pomarańczowymi przewodami wysokiego napięcia i rurami układu chłodzenia. Całość pokrywają masywne płyty aluminiowe, stalowe lub kompozytowe, trwale połączone z nadwoziem. Resztę stanowią osie, ramiona i plastikowe osłony aerodynamiczne.

W przypadku pojazdów elektrycznych należy skupić się wyłącznie na lokalnych, narażonych na obciążenia mechaniczne częściach, które nie są ukryte pod plastikiem:

• Stalowe wahacze, drążki kierownicze i osie: Te masywne metalowe części są najbardziej narażone na odpryski kamieni i sól. Często to one jako pierwsze zaczynają rdzewieć.
• Punkty mocowania podnośnika: Przy każdej wymianie kół farba może się zetrzeć i może wystąpić korozja powierzchniowa.
• Widoczne łączenia podwozia: Miejscowe leczenie miejsc, w których gromadzi się wilgoć i błoto.

Tradycyjne, ciężkie natryski asfaltowe lub bitumiczne (tzw. „karoseria”) są całkowicie nieodpowiednie dla pojazdów elektrycznych. Jeśli zignorujemy ich zastosowanie na pokrywie akumulatora, gdzie istnieje skrajne ryzyko zaburzenia termoregulacji akumulatora, ukrytej korozji galwanicznej, uszkodzenia uszczelnienia, ewentualnego zamaskowania uszkodzenia i natychmiastowej utraty gwarancji na akumulator, istnieje również ryzyko zatarcia się czujników lub utrudnienia pracy mechanikom, którzy będą mieli problem z odkręceniem śrub.

• Odrdzewiacze i podkłady epoksydowe: Jeśli na wahaczu znajduje się już rdza powierzchniowa, należy ją oczyścić szczotką drucianą, odtłuścić i pomalować podkładem epoksydowym (takim jak Brunox Epoxy ), który zapobiegnie powstawaniu rdzy. Brunox Epoxy to popularne połączenie odrdzewiacza i podkładu epoksydowego w jednym sprayu lub butelce. Nakłada się go bezpośrednio na oczyszczoną rdzę. Reaguje chemicznie z pozostałą rdzą (powierzchnia czernieje), całkowicie zatrzymując rdzę i otaczając ją twardą warstwą epoksydu.

Zanim cokolwiek zrobisz, upewnij się, że samochód jest naprawdę wyłączony. Jeśli chcesz mieć 100% pewności, sprawdź instrukcję obsługi samochodu, aby dowiedzieć się, jak bezpiecznie wyłączyć silnik.

• Sprawdź, czy wszystkie złącza są dobrze podłączone i zamaskuj je, aby mieć pewność. Jeśli używasz folii, która najlepiej nadaje się do maskowania, upewnij się, że złącza są dobrze dociśnięte.
• Zamaskuj wszystkie czujniki, detektory, kamery i radary.
• Zabezpiecz hamulce: Zakryj czujniki ABS, tarcze hamulcowe, klocki hamulcowe i gwinty śrub kół taśmą maskującą (lub owiń je plastikową torbą lub folią). Nie pozwól, aby wosk dostał się na te powierzchnie funkcjonalne.

• Wiązki przewodów: Jeśli wosk pokrywa powierzchnię izolacji czarnych przewodów czujników lub zewnętrzną warstwę plastiku, nie ma to znaczenia. Dinitrol 4010 nie powoduje korozji plastiku ani gumy i przywiera do nich. Nic nie powinno dostać się na pomarańczowe przewody! Jeśli więc znajdują się one w zasięgu lub są spryskiwane, należy je dokładnie zamaskować.

   

• Krok 1: Czyszczenie mechaniczne – Oczyść luźną, łuszczącą się rdzę szczotką drucianą (ręczną lub wiertarką) i papierem ściernym. Nie musisz szlifować metalu na lustrzany połysk, Brunox potrzebuje resztek rdzy w porach, aby wejść z nimi w reakcję chemiczną.
• Krok 2: Odtłuszczanie – Dokładnie oczyść cały obszar środkiem do czyszczenia hamulców i wytrzyj do sucha.
• Krok 3: Nałóż żywicę epoksydową Brunox – Jeśli powierzchnia jest zardzewiała, nałóż 2 do 3 cienkich warstw Brunox (sprayem lub pędzlem) w odstępach około 10-15 minut. Powierzchnia zacznie się przebarwiać, reagując z rdzą.
• Krok 4: Kluczowa przerwa technologiczna (suszenie) – Pozostaw Brunox do wyschnięcia na co najmniej 24 godziny! Żywica epoksydowa musi idealnie utwardzić się. Spryskanie niewyschniętego Brunoxu woskiem spowoduje zablokowanie rozpuszczalników, Brunox nie stwardnieje prawidłowo, a korozja szybko powróci.
• Krok 5: Ostateczna ochrona za pomocą Dinitrol 4010 – Spryskaj całkowicie wysuszony Brunox (a także otaczające go zdrowe, oczyszczone części ramion) 1–2 warstwami Dinitrol 4010.

Ważne: Dinitrol 4010 działa jako zabezpieczenie antykorozyjne. Nie usuwa on istniejącej korozji. Spryskanie nim nieoczyszczonych, zardzewiałych części nie utrzyma się. Ta łączona procedura (Brunox Epoxy na miejscowe osady rdzy + spryskanie ramion i innych części Dinitrolem 4010) to najbardziej profesjonalna ochrona podwozia pojazdu elektrycznego w warunkach domowych.

Największym problemem tej części samochodu jest korozja galwaniczna. Występuje ona, gdy dwa różne metale – aluminiowa obudowa akumulatora i stalowa rama samochodu lub stalowe śruby łączące – stykają się ze sobą. Kiedy sól drogowa i woda dostaną się do tego połączenia, działa ono jak elektrolit i rozpoczyna się reakcja chemiczna, która powoduje utlenianie się mniej szlachetnego aluminium.

Producenci umieszczają podkładki izolacyjne między metalami, ale z czasem ulegają one zniszczeniu pod wpływem wibracji i odprysków kamieni. Natrysk krystalicznego wosku Dinitrol 4010 wnika w te połączenia, wypiera wilgoć i tworzy hermetyczną, nieprzewodzącą barierę, bez której korozja galwaniczna nie mogłaby wystąpić.

Zapomnij o rozpylaniu na całej powierzchni. Działaj lokalnie. Skup się na miejscach, w których aluminium może stykać się ze stalą, np. na śrubach i złączach. Nie musisz się martwić o przeciekanie w środku. Konstrukcja baterii została zaprojektowana tak, aby zapewnić hermetyczną izolację i ochronę. Cała wanna jest fabrycznie zabezpieczona warstwą anodowaną lub malowaną.

Jak to zrobić?

1. Brak szlifowania: W przeciwieństwie do stalowych ramion, gdzie rdzę usuwa się szczotką drucianą, nie należy dotykać aluminiowej obudowy baterii szczotką drucianą. Można porysować ochronną warstwę anodowaną lub malowaną fabrycznie.
2. Idealne odtłuszczanie: Oczyść połączenie między wanną a ramą z soli i tłuszczu. Pozostaw do całkowitego wyschnięcia.
3. Natryskiwanie do spoiny: Dinitrol 4010 ma doskonałe właściwości kapilarne (podobne do wosków do wypełnień ubytków). Nanieść cienką warstwę bezpośrednio na krawędzie spoin, gdzie aluminium styka się ze stalą, oraz wokół łbów śrub łączących, co dodatkowo zabezpieczy je przed korozją.

Dzięki takiemu zabezpieczeniu połączeń metalowej tacy akumulatora rozwiążesz największe ryzyko korozji, z jakim borykają się nowoczesne samochody elektryczne.

Hamulce w pojazdach elektrycznych są bardziej podatne na korozję niż w silnikach spalinowych. Główną przyczyną korozji hamulców w pojazdach elektrycznych jest hamowanie odzyskowe. Silnik elektryczny odpowiada za większość normalnego hamowania, co oznacza, że konwencjonalne tarcze i klocki hamulcowe są rzadko używane, pozostają mokre, łatwo gromadzą sól i rdzewieją.

Aby utrzymać hamulce pojazdów elektrycznych (EV) w czystości, konieczne jest regularne czyszczenie mechaniczne poprzez tarcie, tzw. „hamowanie”:

• Od czasu do czasu hamuj mocniej przy wyższej prędkości na bezpiecznym i czystym odcinku drogi. Zmusi to samochód do korzystania z klasycznych hamulców ciernych zamiast rekuperacji.
• Jeśli Twój pojazd elektryczny na to pozwala, przełącz rekuperację na najniższy poziom lub na tryb „N” (neutralny) podczas zjazdu z bezpiecznego wzniesienia i zwolnij pedałem. Spowoduje to rozgrzanie tarcz, usunięcie rdzy powierzchniowej i ich osuszenie.
• Nigdy nie zostawiaj samochodu na parkingu przez dłuższy czas z mokrymi hamulcami. Po myciu samochodu lub jeździe po słonym błocie pośniegowym, osusz hamulce, naciskając pedał hamulca kilka razy.

Konserwacja serwisowa

Ponieważ hamulce mechaniczne poruszają się minimalnie, mają tendencję do sztywnienia. Producenci samochodów zalecają serwisowanie hamulców co 12 miesięcy lub co 20 000 km w regionach o zimnym klimacie i posypywanych solą drogach.

Podczas serwisu należy zdemontować klocki hamulcowe, usunąć nagromadzony pył hamulcowy i mechanicznie oczyścić zaciski z rdzy szczotką drucianą. Należy również nałożyć specjalny smar wysokotemperaturowy na sworznie prowadzące zacisków pływających oraz powierzchnie styku klocków. Zapobiega to zamarzaniu hamulców i zawieszaniu się klocków. Należy również regularnie wymieniać płyn hamulcowy.